Welcome to rays-damn.blogspot.com
WELCOME my dear readers. hope you'll enjoy staying here. as much as enjoying reading my story.
To navigate, click on the x at the top.
Chapter three
-Shocking Revelation
“ANOOOOO?!??!?!?!??!?!?!?!??!?!” sigaw ng Rays.
“SSSSSHHHHH!!!!” ang ingay nitong mga babaeng to!
“kelan pa?!” sigaw ulit nila.
“ano ba?! Diba sabi ko na tahimik lang kayo?!”
“KELAN PA?!” inulit nila ang tanong na hindi ko sinagot.
“nung new student pa ako dito. Naalala niyo ba nung may spider na so big sa may chair ko? Siya yung nagtanggal. Binigyan niya din ako ng slurpee nun. Tapos nilibre niya ako ng ice cream. Kahit na di siya masyadong kumakausap saakin. Kahit na hindi niya ako kinakausap ngayon.” Kwento ko.
“pero diba sabi mo di ka niya pinapansin?” tanong ni stacy.
“oo, pero nung nag third year lang tayo.. siya nga first love ko eh.” Okay. Nareveal ko din sakanila. Phew! Pinagpawisan ako nun ah!
“ahhh.. ganun pala ha! Well, let’s ask naman your loving mystery guy kung meron siyang HIDDEN FEELINGS SAYO!” nagyaya si yanie.
“ano?! Wag!!!” pinigilan ko siya.
“tara na nga. Tayo nalang ang naiwan dito sa dumb classroom na to.” Aya ko.
Nick’s POV
“pre, aminan na. may gusto ka ba kay baby rhie ko?” tanong ni dave saakin.
“oo nga pre. Sabihin mo na kasi. Wala namang magagalit eh!” isa pa tong mokong na to eh! Upakan ko kaya ito?
“pre, kung hindi mo kaya ako nalang ang magsasabi.” Sabi ni marc saakin.
Kay marc ko lang kasi sinabi kung sino ba talaga ang naging first love ko simula second year pa kami. At kahit itong kasabwat ko eh nangigigil na rin at gusto nang sabihin sakanila.
“wag na pre. Ako na ang magsasabi.” Sabi ko sakanya.
“so ano? Inlove ka ba kay baby rhie ko?” tanong ulit ni dave. Nakakairita ang pagsabi niya sa pangalan ni rhian! Bakit ba kasi may ‘baby rhie’’baby rhie’ effect pa tong nalalaaman?
“OO. Simula nung nakilala ko siya nainlove na ako sakanya.” Nagtinginan silang lahat saakin. Hindi ko alam kung ano ang reaction nila. Kung ito bang si dave eh magagalit, kung ito bang si marc eh magugulat, kung ito bang si alec eh matatawa. Pero ok lang dahil nasabi ko na din sakanila at malamang hindi na nila ako kukulitin pa.
“WHAAT?!?!” grabe tong si dave! Kung makasigaw eh parang babaeng nakakita ng ipis. Tsk
“bakit? Masama ba? Pero iba naman ang gusto ni rhian. Kaya hindi ko masabi ang totoo sakanya kasi baka…. Baka….”
“baka ano?” tanong ni alec.
“baka hindi na niya ako pansinin.” Tinapos ko ang hindi ko natapos na sentence. Epal kasi tong si alec. Bigla bigla nalang sisingit.
“tol ang corny mo! Hahahaha! Alam mo okay lang yan. Ganito. Tutulungan ka namin”
“hindi ka galit saakin dave? Hindi ba baby mo si rhie? Tutulungan mo pa ako.”
“tol, hindi no! bakit naman ako magagalit? Cute lang kasi si rhie para kasi siyang baby kaya tinawag ko siyang baby rhie. O ano? Selos ka no!? bwahahahha!” oh great. His evil laugh.
“hindi no! sinasabi ko sayo, iba ang gusto niya. At sino ba ako para magselos? Di naman niya ako boyfriend di din kami close.”
“eh paanong hindi kayo magiging close eh in the first place ikaw ang umiwas sakanya nung third year tayo!” tama ka nga naman marc.
“oo nga. Umiwas ako kasi iba naman ang gusto niya.”
“tol naman eh. Ang corny mo!” ako pa ang naging corny ah!
“so ganito pre, isesetup naming kayo. Dapat wag kang magpaka torpe ah!”
“ano?! Eh torpe nga ako eh!”
“basta kaya mo yan! Ganito……”
Blah blah blah. Okay. Ang ganda nga naman ng naisip ni dave. Iiwanan kami ng DAMN at RAYS I mean DAM at AYS bukas ng lunch ni rhian.. para daw makapagtapat na ako. Sabi pa, pag hindi daw nag work out ang plano eh itra-try daw sa may pavilion. Oh great. Bakit pa sa pavilion? Eh wala naman akong magagawa. Kaya nag agree nalang ako.
“sige, aalis na ako. 4 na oh. Tapos naman nang maglinis si alec at marc. Kaya uuwi na ako. Hoy! Wag niyong ipagkalat ang sinabi ko ah! maturingan pa kayong mga chismosa ay chismoso pala. Sige.” Nagpaalam na ako sakanila. Binigyan ko sila ng Hi-5 bago ako bumaba.
Nakita ko si manong bruce na nagaantay sa may puno ng mangga. Malapit sa gate. Nagtataka ako kung bakit dun siya nag park.
“o manong bruce! Sorry po natagalan po ako. May ginawa pa ho kasi ako eh.”
“okay lang yon sir. Oo nga pala. Kilala niyo ho ba yun? Yung babaeng may bag na panda?” tanong ni manong habang nakaturo siya sa isang babae. Si Rhian. Si rhian ng buhay ko. TOINKS! Ang corny mo talaga nick!
“opo. Bakit po?” tanong ko kay manong bruce.
“kanina pa kasi siya nandyan eh. Inaantay niya yung sundo niya. Kanina pa siyang mga three dyan. Magiisang oras na. mukhang hindi alam ng sundo niya na uwian na nila.”
“ganun po ba? Ahhm okay lang po ba na pasabayin natin siya?” pagkakataon nga naman! Yes!
“ahh. Okay lang naman saakin. Sayo kung okay lang ba?” binalik niya ang tanong saakin.
“syempre po. Sige po tatanungin ko siya.” Naman manong bruce! Ok lang naman saakin no!
Nilapitan ko si Rhian ‘ko’ na nasa labas ng gate. Kanina pa siya tingin ng tingin sa may wrist watch niya at sa may cellphone niya.
“ahm, Rhian, may sundo ka ba?” kaya mo to nick!
“ikaw pala yan nick! Ahm, wala nga eh. Wala si manong rick eh. May pinuntahang libing. Nagaantay nga ako ng masasakyan”. Ang bango pala ni rhian.
“ahh, ganun ba? Ahm. Gusto mo sabay ka nalang sakin? Kung okay lang sayo.” Damn it nick! Dapat walang ‘kung okay lang sayo’ naman!
“ahh. Oh sige. Thanks ah!” yeeesss! Pumayag si rhian!
(nasa sasakyan na.)
“ahm, nick, pwedeng magtanong?”
“ahh.. oo naman.” Ano kaya itatanong nito?
“ahm. Bakit…. Uhh.. bakit…. Ehhh… bakit mo ako iniwasan nung third year na tayo? Hindi mo na din ako kinakausap.” Nahalata din pala niya.
“ah.. sorry ah. hindi ko naman sinasadya. Ahm. Kung ok lang sayo. Let’s start over again.” Hah. Parang oo siya—
“ok! So friends?” sabi ni rhian habang iniabot ang kamay niya para kamayan ko.
“friends”. Nag shake hands kami ni rhian. Ang lambot ng kamay niya. Hayyy.. sana tumigil ang oras.
“sige dito na ako nick. Thanks ah. salamat po manong!”
“Ahm. Sige walang anuman. Ingat ka rhian.”
“rhie nalang.”
“ahh. Sige. Kita nalang tayo bukas. Wag kang papalate ha”.
“sige thanks! Kaw din!”
Nag wave siya saakin. Nag wave back din ako. Hay. Start nanaman ng buhay kong kasama si rhian I mean rhie pala.
“sir, gilpren niyo po ba?” tanong ni manong bruce.
Napatawa ako sa tanong ni manong bruce.
“ha? Hindi nu. Si manong talaga.”
“aahh. Kung hindi eh di may gusto ka sakanya!”
“aha. Manong naman.”
Nako manong, magdrive ka nalang dyan. Hay. Ang saya naman nitong araw na to. Nakahinga na din ako ng maluwag. Thank you Lord!.
Labels: shocking revelation